မာန္ဟုန္ၿပင္းၿပင္း
ေလႏွင္ရာ တံခါးေအာက္ေလး
သစ္ရြက္ေတြ ၿပန္႕က်ဲ
ေန႕လည္ခင္းလည္ရွည္ေနသလို
ေရာင္နီမ်ား လာေလမလား
သက္တန္႕ၾကီး အေဖာ္ၿပဳေပးေနတယ္
တစတစနဲ႕
မင္းဘ၀က ထိပ္ဆံုးဆိုေပမဲ့
စိတ္က အေ၀းဆံုး
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း ခ်စ္ၿခင္းကို
မရယူ မရည္ရြယ္ရပဲ
အလြမ္းဇာတ္ကို ဘာေၾကာင့္ဆက္ေနသလဲ
သိပ္ကိုမွားေနၿပီ
ခံနိုင္ရည္ အေငြ႔ေလးသက္သက္
မင္းမွာ ရွိတယ္ဆိုေစအံုး
အကုန္စေတးဖို႔ မမိုက္မဲသင့္ဘူးေနာ္
ထပ္တူညီတဲ့ မ်ဥ္းႏွစ္ၿပိဳင္
လႏွစ္စင္း ၿပိဳင္လင္းဖို႕
မင္းမွာ သတၱိေတြထပ္
အရာရာ ၿဖိဳခြင္းမယ္ပဲ ထား
ၿပီးဆံုးဖို႕ ဇာတ္သိမ္းခန္းက
အိမ္မက္မွာ ညိတြယ္ေနတာ
မင္း ဘယ္လိုမ်ား ေရွာင္ေၿပးမွာလဲ
အလြမ္းမွာ အမည္ခံ
မ်က္ရည္နဲ႕ မင္းဘ၀ကိုေလာင္းေၾကးထပ္ဖို႕
အရည္ခ်င္းစိုးစိမွ် မင္းမွာရွိေသးရင္
ထပ္ၿပီးစြန္႔စားလိုက္အံုး
သိပ္ကို အခ်စ္ၾကီးလြန္းသူေရ.........
(ရွင္လမင္း)
No comments:
Post a Comment