ကုိယ္ႏႈတ္မူရာေၾကာင့္၀ဋ္လည္ျခင္းမ်ား.

လူေတြေျပာတတ္တဲ့ ၀ဋ္လည္မယ္ဆိုတာ ဘာလဲ ???

တကယ္ေတာ့ ၀ဋ္လည္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္က တျခားသူအေပၚမွာ အေကာင္း အဆိုး ေျပာခဲ့တဲ့ ႏႈတ္အမူအရာ ကိုယ္ဟန္အမူအရာေတြဟာ
တခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဆီကို ျပန္ေရာက္တာပဲ။
ေကာငး္တာလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ့ အက်ိဴးျပန္စံစားရသလို.. ဆိုးတာလုပ္ရင္ ဆိုးတဲ့အေၾကာင္းျပန္ခံစား ရတာကို တန္ျပန္တဲ့ နိယာမေတြပဲျဖစ္တယ္။

၀ဋ္လည္ျခင္းက အခုခ်ိန္မွ ေပၚေပါက္ျပီး ျဖစ္ေပၚေနတဲ့စကားေတြမဟုတ္ပါဘူး။
ဘုရားရွင္လက္ထက္ကတည္းက ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့သေဘာတရားေတြပါ။

ကိုယ္ေျပာလုိက္တဲ့စကားတစ္ခြန္း.အမူအရာတစ္ခုဟာ တပါးသူအတြက္ နစ္နာသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့
ကိုယ့္အတြက္လည္းေကာင္းတဲ့တုံ႕ျပန္မႈ မလာႏိုင္တာ အေသခ်ာပါပဲ။


၀ဋ္လည္ျခင္းႏွင့္ပက္သက္ျပီး ဘု၇ားရွင္ ကိုယ္ေတာ္မူ၌ပင္ သာဓက မ်ားစြာရွိခဲ့ပါတယ္။

ထုိ႔ေၾကာင့္လည္းပဲ ၀ိပါက္ေတာ္ (၁၂)ပါးဆိုျပီး က်မ္းဂန္မ်ားမွာ အဆိုရွိခဲ့ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ဥရုေ၀လေတာ၌ ေျခာက္ႏွစ္ပတ္လံုး ဒုကၡရစရိယ က်င့္ရျခင္းသည္လည္း ဟိုးေရွးဘ၀မ်ား၌ ႏႈတ္တစ္ခြန္းေၾကာင့္
တန္ျပန္တဲ့ သေဘာတရားတစ္ခုပါပဲ။

ဘုရားရွင္သည္ ေဇာတိပါလ အမည္ရွိတဲ့ ပုဏၰား ျဖစ္ခဲ့စဥ္က ကသပဘုရားရွင္သည္ ၆ ရက္ႏွင့္ သေဗၺညဳတဥာဏ္ ရရွိေတာ္မူသည္ကို
ငါသာဆိုရင္ ၆ႏွစ္က်င့္ျပမယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းက ၀ဋ္လည္ျခင္းကိုျဖစ္ေစတာပါပဲ။

ထုိ႔နည္းအတူ တျခားတျခားေသာ ႏႈတ္ကံအမူအရာ ကာယကံ အမူအရာေတြဟာ ဘုရားရွင္ေတာင္မွ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာကို သိခဲ့မယ္ဆိုရင္
မိမိတုိ႔လို ပုထုဇဥ္ လူသားေတြအတြက္ ၀ဋ္လည္တယ္ဆိုတဲ့စကားဟာ ဘယ္အတိုင္းအတာထိမ်ားရွိေနမလဲဆိုတာ ေတြးၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။

(၀စီေဗဒ ထိတိုင္းရွ) ဆိုတဲ့စကားဟာ ေရွးလူၾကီးေတြစကားတစ္ခြန္းပါ။

ကိုယ္ကေတာ့ဘာရယ္မဟုတ္ေပ်ာ္ေစခ်င္လုိ႔ေနာက္လုိက္တဲ့စကား၊ စလိုက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းဟာ
အေျပာခံရတဲ့သူ သေဘာက်သည္ျဖစ္ေစ၊ မက်သည္ျဖစ္ေစ.ကိုယ့္အေပၚမွာ ျပန္၀ဋ္လည္တာပါပဲ

အခုခ်ိန္မွာ ၀ဋ္မလည္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ၀ဋ္လည္ခံရတာပဲ..

ဥပမာ တစ္ခု ေျပာရမယ္ဆိုရင္

လူတစ္ေယာက္က တျခားလူတစ္ေယာက္ ႏႈတ္ခမ္ကြဲေနတာကိုျမင္ရင္ေတာင္မွ
(ဟာ...ဒီလူရုပ္ဆိုးလိုက္တာကြာ.. ႏႈတ္ခမ္းကလည္းကြဲေနတယ္ စကားကလည္းမပီဘူး ) ေျပာလိုက္တယ္ဆိုကတည္းက
ဒီလူမွာ ျပန္မျဖစ္ရင္ေတာင္မွ သူေမြးခဲ့သားသမီး ၊ သူနဲ႔အနီးစပ္ဆံုးလူ တစ္ဦးဦးမွာ ျပန္ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ မလြဲမေသပါပဲ။

၀စီကံ တစ္ခုေတာင္ အဲေလာက္ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာငး္ေနမယ္ဆုိရင္..
တခ်ိဴ႕တခ်ိဴ႕ေသာ သူမ်ားဟာ တျခားသူေတြရဲ႕ ပစၥည္းမ်ားခုိးယူလုယက္ျခင္း၊ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ သမီးပ်ိဴမ်ားအား မတရားဖ်က္စီးျခင္းစတဲ့.....
အေၾကာင္းအရင္းအမ်ိဴးမ်ိဴးေတြဟာ ကိုယ့္အေပၚ ဘယ္အတိုင္းအတာထိ ၀ဋ္လည္ႏိုင္မလဲဆိုတာ ေတြးရံုနဲ႔တင္ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

မေနာကံဆိုတဲ့ စိတ္ရဲ႕ျပစ္မွားမႈေၾကာင့္လည္း ၀ဋ္လည္ျခင္းေတြအေျမာက္အျမားရွိခဲ့ပါတယ္။
ေရွးယခင္က လူတစ္ေယာက္ဟာ ရဟန္းနာ တပါးကို စိတ္နဲ႔ျပစ္မွားမိခဲ့လို႔ ေနာင္ဘ၀မွာ အေျခာက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ့ သာဓကေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။


လူေတြဟာ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္တတ္တဲ့အရာမွန္သမွ်ကို ေျပာဖုိ႔၀န္မေလးတတ္သူေတြပါပဲ။
ကိုယ္ေျပာတဲ့စကားကိုသာ အတတ္ႏိုင္ဆံုးနဲ႔အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ေျပာဖုိ႔လိုပါတယ္။
အဲလိုေျပာတတ္ႏိုင္ဖုိ႔လည္း မိမိရဲ႕စိတ္ကို ေကာင္းတဲ့စိတ္ထားတတ္ရမွာပါ။

အေပၚယံဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြနဲ႔ အေပၚယံ စကားမ်ိဴး၊ အေပၚယံ အမူယာမ်ိဴး ျပဳမူမယ္ဆိုရင္.
ကိုယ့္အေပၚမွာလည္းပဲ အေပၚယံပဲျပန္လာမွာပဲ။
ကိုယ့္စိတ္က တပါးသူအေပၚမွာ ေလးေလးနက္နက္ တန္ဖုိးထားတတ္မွသာ ကိုယ့္အေပၚမွန္ကန္တဲ့ေမတၱာ
မွန္ကန္တဲ့ ေစတနာက တန္ျပန္လာမွာပါ။

ေမတၱာမွန္ရင္ ေရာင္ျပန္ဟပ္တယ္ ဆိုတဲ့စကားက တကယ့္ကိုေလးနက္ပါတယ္။
ဘယ္သူ႔အေပၚမဆို မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ ေကာင္းတာေျပာ ေကာင္းတာဆို ေကာင္းတာလုပ္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ေကာင္းျခင္းေတြပဲ ျပန္လည္လာမွာပါ။
မေကာင္းတာေျပာဆိုေနသေရႊ႕ မေကာငး္တဲ့ အမူအရာေတြပဲ ျပန္လည္လာမွာပါ။
ဒါေတြအားလံုးကို ျခံဳငံုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ၀ဋ္လည္ျခင္းေတြပါပဲ။


ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိအတြက္ ေမတၱာအတု အေယာင္ မပါပဲ ေကာင္းတဲ့ တံုျပန္မႈေတြ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့
မိမိစိတ္ကို မိမိ အရင္ဆံုးျပဳျပင္ႏိုင္မွသာလွ်င္၀ဋ္လည္ျခင္းတြင္လည္း ေကာငး္ေသာ ၀ဋ္လည္ျခင္းမ်ားႏွင့္သာ ၾကံဳေတြ႔ရမွာ မလြဲမေသပါပင္။


(ရွင္တာရာ)

လူ႔စရုိက္ေျခရာခံ အေတြးမ်ား

လူတစ္ေယာက္မွာ စိတ္ကအဓိက ရယ္ေပါ့...ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ စိတ္ထားတတ္ဖို႕လိုတယ္ေလ...(စိတ္ထားေကာင္းရင္ ကံေကာင္းမယ္) လို႕လဲ ေၿပာၾကတာကိုး...

ခုတေလာမွာ emotion အေၾကာင္း နဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ေတြးေနမိတယ္...ဒါေတြဟာလဲ အေရးၾကီးတယ္ေနာ္...ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာၿဖစ္လာတာေတြဟာ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္တာေတြနဲ႕ သရုပ္ၿပေနပါတယ္။ဒါေၾကာင့္လဲ လူေတြကိုအကဲခတ္ၾကတဲ့အခါမွာ ဟန္ပန္အမူအရာ၊ အေၿပာအဆို၊ အလုပ္အကိုင္ေတြနဲ႕ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။

ဒါေတြဟာ အေပၚယံအေနနဲ႕ ေဆာင္ေပမဲ့ ..

အေတြးအေခၚေတြကေန ကိုယ္ေၿပာတဲ့စကား၊ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ရပ္၊အေလ့အက်င့္ေတြ၊စရိုက္ေတြထိ ၿဖစ္လာတတ္ေတာ့ ေသခ်ာဂရုစိုက္မယ္ဆိုရင္ မမွားဘူးေပါ့ရွင္။


ဒီေတာ့ ကိုယ္သိသေလာက္ ၊ တတ္သေလာက္နဲ႕ မွတ္ထားသေလာက္ ကို ေတြးၾကည့္မိပါတယ္...




( eye contact ) လူတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားေၿပာရင္ မ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္ၿပီး (အၾကည့္ခ်င္းဆံုတာေပါ့ေနာ္ ခိြ) ေၿပာရမယ္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္..မ်က္လံုးထဲမွာ အေၿဖရွာၾကည့္ၾကတာေပါ့...သူေၿပာတာ အမွန္ေတြလား...ေဖာေနတာလားေပါ့

သူညာေနၿပီဆိုရင္ေတာ့ သူ႕အၾကည့္ေတြ မရိုးသားေတာ့ပါဘူး..မ်က္လံုးခ်င္းမဆိုင္ရဲဘူးေလ...

ဒါမွမဟုတ္ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုၿပီး စကားမေၿပာရဲဘူး (ရွက္တယ္ကြယ္) ဆိုရင္ မ်က္လံုးႏွစ္ခုၾကားက ေနရာေလး ႏွာတံအေပၚနားေလး ကို ၾကည့္ၿပီးေၿပာလဲ ၿဖစ္တာပါပဲ...

ဒီလိုနည္းဟာ တစ္ဖက္လူကို ေလးစားေၾကာင္းၿပတာပါပဲ။

ဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ကေတာင္ၾကည့္ ေၿမာက္ၾကည့္...ဘယ္ေနရာကိုၾကည့္ရမွန္းမသိဘဲၿဖစ္ေနရင္ မယဥ္ေက်းရာလဲ ေရာက္အံုးမယ္ေနာ္ :)




( အၿပံဳး ) မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိတဲ့အခါမွာ တစ္ဖက္လူက ၿပံဳၿပံဳးရႊင္ရႊင္ေလးဆို ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းလဲ။ အၿပံဳးဆိုတာ အလကားေပးလို႕ရပါတယ္...ကိုယ္ကၿပံဳးရံုပဲ ၿပံဳးၿပလိုက္ေပမဲ့ တစ္ဖက္လူမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမွုေတြ ၿဖစ္သြားမယ္ေလ။

ဥပမာ- ဆိုင္တစ္ဆိုင္သြားလို႕ ေရာင္းတဲ့သူက ၿပံဳးၿပီး ၾကည္ၾကည္ၿဖဴၿဖဴ ေရာင္းတဲ့သူ နဲ႕ စူပုတ္ၿပီး ၀ယ္နိုင္ပါ့မလားလို႕ ၿဖစ္ေနတဲ့သူ ..သူတို႕ဆီက ကိုယ္ဘယ္ဆိုင္က ၀ယ္ခ်င္မလဲေနာ္....ၿပံဳးေနတဲ့သူစီကပဲ အားေပးခ်င္မွာေပါ့...

ၿပံဳးေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးဟာ ခ်စ္စဖြယ္ကိုၿဖစ္ေနမွာပါ။

အဲ ရိုးသားစြာ ၿပံဳးဖို႕လဲ လိုေသးတာေပါ့ေလ ( " သူၿပံဳးေနၿပီ သတိထား " လိုမ်ိဳးဆိုရင္ ေရွာင္တာေပါ့ေနာ္ )



(ႏွုတ္ခ်ိဳတာ) အင္း ဒါလဲ ပညာပါပဲေလ...ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေၿပာေတာ့ နား၀င္ခ်ိဳသည္ေပါ့။ ဘုနဲ႕ ေဘာက္နဲ႕ ေၿပာေတာ့ ဘယ္သူမွ နားမေထာင္ခ်င္ၾကဘူးေလေနာ္...စကားကိုခ်ိဳေအာင္ ေၿပာတာနဲ႕ ခၽြဲႏြဲ႕ၿပီးေၿပာတာနဲ႕ မတူပါဘူး...

အေၿပာဆိုေလးလဲ လိမ္မာယဥ္ေက်းမွပါလား။



(ကိုယ္ေနဟန္ပန္) စိတ္လုွပ္ရွားရင္ အမူယာေတြလဲ မၿငိမ္ေတာ့ပါဘူး..လက္ဆိုရင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဆာ့ေနတာတို႕၊ တစ္ခုခုကို လက္နဲ႕လိမ္ေနတာတုိ႕မ်ိဳး..

မိန္းခေလးေတြမွာဆိုရင္ ဆံပင္ေလးကို လက္နဲ႕သပ္ေနတတ္တာမ်ိဳး လက္နဲ႕ဆံပင္ေလးေတြကို လိမ္ၿပီးေဆာ့ေနတတ္တာမ်ိဳးေလးေတြ ( ပဲမ်ားတာလား ၊ရွက္တာလား ? )

ေယာက်ာ္းေလးဆိုရင္ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ လက္ထဲ့ၿပီးစကားေၿပာတတ္တာမ်ိဳးေလ...

လူေရွ႔ထြက္ၿပီး စကားရပ္ေၿပာရတာမ်ိဳးဆိုရင္ ဒါမ်ိဳးေတြကလိုအပ္လာၿပီေနာ္...ဒီလက္ႏွစ္ဖက္ကို စားပြဲေပၚေထာက္ထားရမွာလား၊ လက္ႏွစ္ဖက္ ပူးကပ္ၿပီး ယွက္ထားရမွာလား ၊ တစ္နည္းအားၿဖင့္ တခုခုေၿပာထြက္ဖို႕ အရွိန္ယူရတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာပါ။

ေၿခခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး ထိုင္တာလည္း ရွိပါေသးတယ္။ညာေၿခဟာ ဘယ္ေၿခေပၚထပ္ၿပီး ခ်ိတ္ထိုင္တာဆိုရင္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအေပၚ အမွန္အကန္စိတ္၀င္စားေနတာပါတဲ့၊ ဆန္႕က်င္ဘက္အေနနဲ႕ ဘယ္ေၿခက ညာေၿခေပၚထပ္ၿပီးခ်ိတ္ၿပီးထိုင္ရင္ေတာ့ စိတ္၀င္စားမွုမရွိေတာ့ပါဘူး ပ်င္းတယ္ ဘာေတြလဲကြာေပါ့။ ( ဘယ္သန္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ေပါ့ရွင္)...

ဘယ္သန္ဆိုလို႕ ဘယ္ဘက္ ဦးေဏွာက္ကို အသံုးၿပဳတဲ့သူ နဲ႕ ညာဘက္ဦးေဏွာက္ကို အသံုးၿပဳတဲ့သူ ကြဲၿပားခ်က္ေလး သတိရသြားတယ္..စကားေၿပာရင္ ရယ္ရယ္ေမာေမာေၿပာတာ ၊ လွုပ္လွုပ္ရွားရွား သြက္သြက္လက္လက္ရွိတာ ညာဘက္ဦးေဏွာက္ကိုအသံုးၿပဳၿပီး ၊အဲဒါေတြနဲ႕ဆန္႕က်င္ဘက္ တခုခုဆို ေတြးၿပီးမွေၿပာတာတို႕ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနတတ္တာတို႕က ဘယ္ဘက္ဦးေဏွာက္ၿခမ္းကို အသံုးၿပဳတယ္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္..(ဟုတ္ၾကပါသလားဗ်ဳိ႕)

ခႏၵာကိုယ္အေနထားဟာလဲ စကားေၿပာပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႕ မွ ေၿပာခ်င္စိတ္ရွိရဲ႕လားေတာ့ သိဖို႕လိုတာေပါ့ေနာ္...ကိုယ္နဲ႕စကားေၿပာေနရင္း သူ႕ကိုယ္အေနထားက တၿခားဘက္လွည့္ေနတာတို႕၊ စကားေၿပာတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ဆီမွာ အာရုံ္မရတာေတြေလ...အရွိန္ပ်က္တာေပါ့ ေၿပာရတာ။

တကယ္ေတာ့ လူေတြနဲ႕ဆက္ဆံရာမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ၿ႔ပဳမူေၿပာဆိုပံု ေတြ အေရးပါလွပါတယ္။ သတိေတာ့ထားမိေပမဲ့ လက္ေတြ႔မလုပ္္နိုင္ေသးတာေတြလဲရွိေနတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္ရဲ့ အျပဳအမူ အေျပာအဆုိေတြက တဖက္သားကုိ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေပးနုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးေပါ့ရွင္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မအေတြးထဲမွာ ေနရာယူေနတဲ့ အေတြးေလးေတြကုိ စကားလုံးအျဖစ္ ေျပာင္းခ်လုိက္တာပါ။ ။( ရွင္လမင္း )

ပံုေလးေတြကို google မွ ရွာယူပါတယ္။